หน้าแรก

ประวัติศาสตร์และความเป็นมา ตำบลห้วยท่าช้าง

ในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พ.ศ.๒๓๒๒ ได้ส่งกองทัพไปตีเมืองม่วยเป็นเมืองหนึ่งของแคว้นสิบสองจุไทย ซึ่งเมืองดังกล่าวเป็นเมืองลาวทรงดำ (ผู้ไทยดำ) อยู่ริมเขตแคนญวนแล้วกวาดต้อนครอบครัวลาวทรงคำ ลาวเวียงมายังกรุงธนบุรีและโปรดให้ไปตั้งบ้านเรือนอยู่เพชรบุรี ต่อมาในปี พ.ศ.๒๓๗๘ สมัยสมเด็จพระนั่งเจ้าเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ แห่งราชวงศ์จักรีได้ส่งกองทัพซึ่งมีเจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์(สมบุญ) เป็นแม่ทัพขึ้นไปตีเมืองแถน
หรือแถงแห่งแคว้นสิบสองจุไทยแล้วกวาดต้อน ลาวพวน ลาวทรงดำ (ผู้ไทยดำ) มายังกรุงเทพ

ครั้นปี ท.ศ.๒๓๗๙ แล ละพ.ศ.๒๓๘๓ สมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ส่งกองทัพขึ้นไป ตีเมืองหลวงพระบาง พร้อมกับกวาดต้อนลาว ทรงคำ (ผู้ไทยดำ) ลงมากรุงเทพฯ การที่ลาวทรงคำ (ผู้ไทยดำ) ถูกกวาคต้อน อพยพมากรุงเทพ ทั้งสามคราวตังกล่าวนี้ ได้โปรดเกล้าฯให้ลาวทรงคำ (ผู้ไทยดำ) เข้ามาอยู่ในพื้นที่ต่าง
ๆ ของจังหวัดเพชรบุรี ดังนี้
(๑) อำเภอเขาย้อย ในพื้นที่ ตำบลหนองปรง ตำบลทับคาง ตำบลห้วยท่าช้าง ตำบลเขาย้อย ตำบลหนองชุมพล
(๒) อำเภอเมือง ตำบลวังตะโก
(๓) อำเภอบ้านแหลม บ้านทุ่งเฟื้อ
(๔) อำเภอท่ายาง บ้านทำโล้ บ้านเขากระจิว บ้านแม่ประจันต์
(๕) อำเภอหนองหญ้าปล้อง ตำบลทำตะคร้อ

จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ยังคงเหลืออยู่นั้น ประกอบกับคำบอกเล่าของคนรุ่นก่อน ๆ พอที่จะสันนิษฐานความเป็นมาของตำบลห้วยท่าช้างได้บ้าง ได้แก่
วัดหนองแหนหรือโจ๊กมอง (แปลว่ากระเดื่องทอง) ปรากฎหลักฐานเป็นศิลาแลงและซากเจดีย์อยู่บน
เนินตินบริเวณโดยรอบถูกชาวบ้านไถนา อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้าน

วัดเทียงคังอยู่เหนือของหมู่บ้าน ปัจจุบันเหลือเพียงเนินดินเท่านั้นงทั้งสองวัดไม่ปรากฎหลักฐานชัดเจน ว่ามีการสร้างขึ้นในสมัยใด แต่สันนิษฐานว่นำจะมีการสร้าวพร้อม 1 กับการเกิดหมู่บ้านห้วยทำช้างเดิมชาวตำบลห้วยท่ช้างอาศัยอยู่ที่เขาทวงเงิน ปัจจุบันเรียกว่า หลงห้วยหลวง อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี ต่อมาเมื่อประชากรมีจำนวนเพิ่มขึ้น ราษฎรเริ่มประสบปัญหายาดแคลนอาหาร น้ำกินน้ำใช้ จึงอพยทมาตั้งถิ่นฐานยังดงบ้านเก่า ปัจจุบันอยู่ทางทิศตะวันตกของตำบลหัวนาและย้ายมายังตำบลห้วยท่ช้างจนถึงปัจจุบันการตั้งถิ่นฐานสมัยก่อนนั้น จะใช้การพิจารณาจากทำเลที่ตั้งที่เหมาะสมแก่การประกอบอาชีพด้านการเกษตรกรรม การสงคราม และแหล่งน้ำเพื่อใช้ในการอุปโภค บริโภค ชาวตำบลห้วยท่าช้างก็เช่นกันอพยพมาตั้งหลักแหล่งยังบริเวณบ่อน้ำพุไหลตลอดปี บ่อดังกล่าวอยู่ใกล้กับตันหว้าจึงเรียกว่า “บ่อหว้า”